FANDOM


Salamandry - XVIII Legion Pierwszego UtworzeniaEdytuj

Zrodzeni z ognia, bracia z Zakonu Salamander mają czarną niczym smoła skórę i płonące czerwienią oczy – iście demoniczny wygląd, będący wynikiem kombinacji ich niezwykłą genetyki i wysokiego poziomu promieniowania na planecie macierzystej Nocturne. I choć tylko ich oblicze jest tak przerażające, to dzięki niemu zostało stłumionych wiele rebelii i to bez oddania choćby jednego strzału. Każda z siedmiu liniowych kompanii Salamander rekrutuje się z jednej z siedmiu osad Nocturne. Prowadzi to oczywiście do pewnej rywalizacji pomiędzy kompaniami, ale służy także do pogłębiania determinacji i więzi braterstwa w ramach drużyn. Umiejętności rzemieślnicze są na Nocturne bardzo cenione i od każdej Salamandry oczekuje się, by sama utrzymywała swój pancerz i uzbrojenie. Szerszy dostęp do lepszego wyposażenia niż w przypadku innych Zakonów rekompensuje niezbyt dużą siłę bojową Salamander oraz wolny proces rekrutacji.

Świat macierzystyEdytuj

Zakon Salamander pochodzi z binarnego systemu słonecznego położonego na zachodnim krańcu Ultima Segmentum. Dwa światy, Nocturne i jego wielki księżyc Prometheus, okrążają się wzajemnie po nieregularnej orbicie wywołując ciągłe ruchy tektoniczne pod cienką powłoką skalną Nocturne. Planeta jest nękana licznymi erupcjami wulkanów i trzęsieniami ziemi. Każdego nocturiańskiego roku (który jest równoważny piętnastu latom terrańskim) obydwa ciała niebieskie zbliżają się do siebie na tak ekstremalnie bliski dystans, że Nocturne zostaje niemal rozerwane działaniem pól grawitacyjnych. Okres ten, zwany Czasem Prób, charakteryzuje się dzikimi morskimi orkanami, niebem zasnutym wyziewami wulkanów i nieustannym drżeniem ziemi. Miasta i osady obracają się w gruzy, po czym nadchodzi mroźna zima zabijająca te stworzenia, które zaadoptowały się do normalnego, gorącego klimatu planety.

Niektórzy mogą twierdzić, że mieszkańcy Nocturne są szaleni decydując się żyć w takich warunkach, ale setki pokoleń kolonistów zdążyły się przywiązać do swego świata, ale Czas Prób przynosi również pozytywne efekty. Ruchy tektoniczne odsłaniają pokłady cennych metali i kamieni szlachetnych. Kiedy lawa stygnie, staje się doskonałym terenem do prac odkrywkowych - gaz ziemny wykorzystuje się do napędzania turbin, diamenty i inne kryształy skupuje Adeptus Mechanicus z przeznaczeniem do produkcji laserów i systemów transferu energii. W ten sposób Nocturne prosperuje, handlując z innymi światami i wymieniając bogactwa naturalne na żywność, zwierzęta hodowlane, materiały budowlane oraz te nieliczne bronie, których Salamandry nie potrafią same zbudować.

Warowny monastyr zakonu wznosi się na księżycu, Prometheusie. Jest to jedyna kolonia na księżycu, a oprócz klasztoru składa się na nią jeszcze kosmoport połączony z orbitalnymi dokami, gdzie stacjonują lekkie krążowniki i barki zakonu. Członkowie zakonu spędzają czas wolny pośród mieszkańców Nocturne. Salamandry utrzymują bardzo bliskie kontakty ze swoimi rodzinami, co odróżnia je od innych zakonów, preferujących purytański i zamknięty styl życia. Marines są często cenionymi przywódcami osad, źródłem inspiracji i wiedzy oraz wzorem dla młodych mężczyzn chcących wstąpić w szeregi legendarnych wojowników Imperatora.

Rekrutacja i podstawy taktykiEdytuj

Rekrutacja rozpoczyna się bardzo wcześnie wśród Salamander, gdyż status aspirantów otrzymują sześcio- i siedmioletni chłopcy (wg standardu terrańskiego). Kilka pierwszych lat spędzają w kuźniach, ucząc się zawodu kowala tak jak robił to sam Vulkan. Spośród tych rekrutów apotekariusze i kapelani zakonu wybierają najbardziej obiecujących młodzików i zabierają ich na Prometheusa, gdzie rozpoczyna się etap bioinżynierii i modyfikacji genetycznej. Aspiranci muszą zaliczyć te same testy i próby, które były udziałem Vulkana i Imperatora, a koniec etapu inicjacji wiąże się z koniecznością upolowania wielkiej salamandry.

Salamandry generalnie stosują powszechnie uznane taktyczne i strategiczne dogmaty Kosmicznych Marines, z pewnymi drobnymi różnicami mającymi kompensować ich fizyczne i psychiczne odmienności. Zdecydowanie preferują walkę na bliskim dystansie, a miotacze ognia i karabiny melta są ich najpopularniejszą bronią wsparcia.

Wywodząc się spośród społeczeństwa otaczającego prestiżem i szacunkiem rzemieślników oraz ceniącego artystów, Salamandry mają dostęp do wielu nowoczesnych technologii. Odzwierciedleniem tego faktu jest duża liczba posiadanych zbroi terminatorskich oraz modyfikowanych pancerzy siłowych i ulepszonych broni (zakupywanych również u przedstawicieli Adeptus Mechanicus przybywających po bogactwa mineralne Nocturne).


Schemat organizacyjnyEdytuj

Podstawy schematu organizacyjnego zakonu zostały zdefiniowane w dniu przysięgi Vulkana wobec Imperatora. Każda kompania jest formowana z mieszkańców jednego z siedmiu największych miast Nocturne i dowodzi nią kapitan wywodzący się z tego miasta. Reguły te obowiązują po dziś dzień, chociaż od czasu zniknięcia Vulkana kilka tysięcy lat po Fundacji Legionu dowódca Pierwszej Kompanii pełni jednocześnie rolę mistrza zakonu. Pozycja ta traktowana jest jako regencja przez Salamandry, wierzące iż pewnego dnia ich Patriarcha powróci, by poprowadzić swe dzieci na wojnę z siłami ciemności.
Każda kompania jest nieco większa od standardowej kompanii zdefiniowanej w Codex Astartes, ale poszczególne drużyny liczebnością i proporcjonalnością uzbrojenia przestrzegają reguł kodeksu. Warunki naturalne Nocturne nie sprzyjają szkoleniu jednostek szybkiego ataku czy pilotów maszyn o napędzie antygrawitacyjnym, dlatego zakon relatywnie rzadko korzysta z tych specjalistycznych formacji. Kompania zwiadowcza jest najmniejsza spośród wszystkich znanych zakonów, ponieważ niski poziom populacji planety oraz drobiazgowy proces selekcji aspirantów dopuszcza do statusu zwiadowców niewielu rekrutów.
Pierwsza Kompania traktowana jest jako kadra oficerska i stanowi straż przyboczną mistrza zakonu. Marines tej kompanii zwani są Ognistymi Smokami, ku czci gatunku największych gadów zamieszkujących Nocturne. By dostąpić zaszczytu wejścia do Pierwszej Kompanii, każdy potencjalny Smok musi być uznany godnym tego wyróżnienia przez swego kapitana, po czym zobowiązany jest do własnoręcznego upolowania ognistego smoka. Hall Smoków w monastyrze na Prometheusie jest wyłożony skórami salamander zabitych przez członków Pierwszej Kompanii.
Pierwsza Kompania składa się z 12 drużyn weteranów i ma dostęp do Land Raiderów oraz pancerzy terminatorskich. Kompanie Druga, Trzecia i Czwarta są kompaniami liniowymi: liczą 7 drużyn taktycznych, 3 broni ciężkiej i 2 szturmowe, mają też dostęp do motocykli, Rhino, dreadnoughtów i Land Speederów. Kompanie Piąta i Szósta są formacjami rezerwowymi: liczą po 8 drużyn taktycznych i 4 broni ciężkiej każda, mają dostęp do transporterów opancerzonych i dreadnoughtów. Kompania zwiadowcza - Siódma - liczy sześćdziesięciu aspirantów mogących korzystać z motocykli. Numer drużyny umieszczany jest najczęściej na lewym nakolanniku marine, zaś insygnia kompanii wiążą się z kolorem tła naramienników i głowy salamandry.

WierzeniaEdytuj

Wierzenia i rytuały Salamander zawierają się w Kulcie Prometheańskim, kładącym wielki nacisk na takie cnoty jak odpowiedzialność, lojalność i samo poświęcenie. Wiele charakterystycznych przekonań mentalnych wywodzi się z okresu, gdy każdy aspirant przechodzi etap nauki kowalstwa - ceni się wtedy bardzo cierpliwość i determinację adeptów. Młot kowalski i ogień są najczęściej spotykanymi motywami graficznymi kultu. Rytualne okaleczanie braci poprzez wypalanie skóry jest powszechnie akceptowane przez Salamandry, podobnie jak próby męstwa polegające na chodzeniu boso po rozżarzonych węglach czy noszenie rozgrzanych sztab metalu.


GenotypEdytuj

Do tej pory badania okresowe nie wykazały żadnych nieprawidłowości w organach progenoidalnych Salamander. Być może refleks nocturiańskich marines nie jest tak dobry jak w przypadku członków innych zakonów, ale i tak przewyższa reakcje zwykłych ludzi (zwłaszcza wsparty działaniem pancerza siłowego). Salamandry nigdy nie były licznym zakonem i stanowią najmniejszy Legion Pierwszej Fundacji. Być może to właśnie jest przyczyną braku zakonów sukcesorskich Drugiej Fundacji, gdy inne Legiony były dzielone na mniejsze formacje. Kwestią dyskusji pozostaje hipoteza o istnieniu zakonów sukcesorskich z dalszych fundacji, chociaż naukowcy i historycy wskazują na liczne podobieństwa w budowie fizycznej, psychice, dogmatach zakonnych i symbolice militarnej takich zakonów jak Burzowi Giganci czy Czarne Smoki.